Tripel Trouble V2
Fouten maken, dat mag.
Bij Beun en Haas BV is een van onze levens motto’s simpel: ’laat je niet tegenhouden door perfectie’. Zodoende hebben we besloten om een van onze eerste bieren een nieuw leven in te blazen.
Tripel Trouble
Dit was onze eerste uitdaging bij Beun en Haas BV. Zie ook: link
Redux
Waar we zijn begonnen met een kant-en-klaar pakket, hebben we nu zelf een recept bedacht met alle verse ingrediënten. Deze hebben we zelf gemalen op het hoofdkantoor van Beun en Haas BV.

Je merkt wat een verschil een jaar lang dezelfde hobbie, kennis en apparatuur met zich meebrengt. We zijn van Ultra-Beun naar Profi-Beun gegaan. Brouwen gaat tegenwoordig zo soepel dat het eigenlijk gewoon een gezellig middagje is. En het bier wat nu een jaar in de kast ligt durf ik niet meer van te zeggen dan wij het hebben gemaakt. Het is zo verbeterd, in alle opzichten.
Voorbereiding, nu echt met plan
Waar we de vorige keer improviseerden met IKEA beunbakken en dromen, hebben we dit keer iets wat je zou kunnen noemen een “recept”. Radicaal, wij weten het. Dit keer geen kant-en-klaar pakket, maar zelf geschreven instructies. We gaan namelijk een Tripel brouwen. Voor wie dit niet kent, daar hoort een heel arsenaal aan granen en kruiden bij.
De malt-aanzet is indrukwekkend: 6 kilogram zuivere Pilsner, aangevuld met Caramunich III en Cara Honey mout. Plus een volle kilogram candi-suiker – ja, gewoon suiker, want waarom zou je het jezelf makkelijk maken? Dit gaat voor ongeveer 8.9% alcohol zorgen. Dat is niet meer grappen makers, dat is behoorlijk sterke kost.
Het gaat van een leie dakje
De mash (voor niet-ingewijden: het proces waar je graan en heet water mengt zodat het magisch gaat smaken) bestaat dit keer uit een reeks temperatuurtrappen. Het voelt als het brouwen van koffie, maar dan voor mensen die veel te veel vrije tijd hebben.
- 20 minuten op 60°C (subtiel)
- 20 minuten op 65°C (we worden serieus nu)
- 20 minuten op 69°C (nice)
- 10 minuten op 75°C (stop, genoeg)
Tegen dit moment zweten we niet eens meer. We kijken naar onze telefoon. Dit is Progress.
Hop & Roll
Na een rustig uurtje rusten begint het interessante gedeelte. We gooien er flink wat Hallertau Tradition en Saaz hop in. Hallertau voor dat klassieke Duitse karakter, Saaz omdat het beschikbaar en betrouwbaar is. Zelfs een handjevol korianderzaden – omdat de Belgische monnikken blijkbaar wisten wat ze deden, en wij daarom maar hun recept kopiëren.
Het ruikt nu als een botanische tuin waar iemand een bierfabriek heeft gebouwd. Heel poëtisch eigenlijk.
Gisting, de toekomst in je hartvormige fermenter
Dan de gist: Mangrove Jack’s M31 Belgian Tripel. Dit kleine kereltje – of miljarden daarvan, technisch gezien – gaat twee weken lang het belangrijkste werk doen. Op 20°C, netjes in een hoekje waar we het niet kunnen aanraken – dit is het moeilijkste gedeelte. De gist doet zijn ding, en wij… ja, wij wachten. Zoals altijd.
Tijd is en blijft het ingrediënt dat we het minst graag toevoegen, maar het meest nodig hebben.
TADAAA!
Daar is hij dan!

Na nog een moeilijke wachtperiode hebben we eindelijk ons primeurtje. Heerlijk kruidig, zacht en verrassend goed.